Machiavelli’nin Prens’i siyaset felsefesindeki önemini -daha öncesinde “Erdemli toplum nasıl olmalıdır, adil savaş var mıdır, bir hükümdar hem şerefli hem başarılı olabilir mi?” gibi sorulara cevap arayan Plato, Aquinas, Cicero gibi filozofların aksine- siyasetin realist tanımı üzerine temellendirilmiş ilk kuramı geliştirmesine borçludur: yani siyaset, güç ilişkilerinden ibarettir. Machiavelli’nin ‘meşru amaçlar için kullanılan bütün araçların da meşruluk kazanacağı’ gibi aklı-ı selimin dışında bir noktaya taşıdığı bu düşüncesinin aslında siyasetin bugün elde mevcut olanlara göre şekillenmek zorunda olduğu, bu doğrultuda çözümler üretilmesi gerektiğine bakan gerçekçi bir tarafı da vardır.

Yani, araçsal ya da amaçsal olması ayrımı mevcut durum açısından bir önem ifade etmeksizin bütün teoriler, karşılaşılan siyasal meselelere ilişkin ilkesel bir duruş sağlasalar da bu ilkesel duruş çoğu zaman tek başına çözüm üretmekten acizdir. Demek istediğimi somutlaştıracak olursam: hangi partinin daha milliyetçi olduğuna, askerin/PKK’nın hangi durumlarda adam öldürmesinin meşru olacağına, toplumun devletçi olduğuna ve saire ilişkin problemler üzerine yargı ve saptamalarımız siyasetin, üzerine konuştuğumuz siyasi kurumlar bakımından ileriki dönemde nasıl şekillenmesi gerektiği açısından tek başlarına bir anlam ifade etmezler.

(daha fazla…)

Kübra ÖNELKE (Haziran 2011)

Habertürk Gazetesi’ndeki köşe yazısında “13 Haziran günü ben de Osman Pamukoğlu ile dalga geçeceğim” yazan Sayın Fatih Altaylı, yazınızın tamamını okumadım; okumaya değer bir köşe yazarı veya gazeteci olduğunuzu düşünmüyorum.  2009′da da Osman Pamukoğlu için “Türk bölücü başı, bölmek için kürt olmak gerekmez” demiştiniz. Altaylı, görüyorum ki sizde bir hedef var, bir Pamukoğlu hedefi. Merak ediyorum, neden Pamukoğlu’nu sürekli hedef tahtasının 12′sine koyuyorsunuz?  Yok yok. Sende bir ürkeklik, bir korkaklık var. Sen de biliyorsun Pamukoğlu’nun nerelere gelebileceğini, sen de biliyorsun HEPAR çığ gibi büyüyor, gençlik de peşinden gidiyor.  Telaşlısın, yerden yere vuruyorsun ki düzen bozulmasın.

Neden korktuğunuzu hissediyorum Altaylı, korku sizin soyisminiz mi, yoksa kişiliğiniz mi ? Merak ettim af buyrun.  Yüzünüz kızarmadı mı, yüreğiniz cız etmedi mi elleriniz o yazıyı yazarken? Sizce hiç saygı hak etmiyor mu?

(daha fazla…)

Bir zamanlar biz de millet hem de ne milletmişiz,

gitmişiz dünyaya medeniyet öğretmişiz.

Mehmet Akif Ersoy

İstikbaldeki Türkiye evlatlarının nefret ve aşağılamalarından sakınmak için bu yazı yazılmıştır. Yani eyvahlar olsun o zamanın, o asrın gayretsiz hamiyetsiz insanlarına denildiği zaman şahsımıza gelecek hakaretleri bertaraf etmek ya da kendimiz aklamak için bu yazı yazılmıştır. Kendilerini ulusalcılık, kemalistlik yahut bilumum vatanseverlik payasi altında gizleyen narsist kukla liderlerin kulakları çınlasın! Ve bizi medeniyet yarışının en gerilerine düşüren ve bu vaziyeti bize hak gören insafsızların doğruyu görmeyen gözlerine sokulsun!

(daha fazla…)

Dünden beri sürekli aynı şarkıyı dinleyip hüzüleniyorum. Sözlerinin Yusuf Hayaloğlu’na ait, ve Ahmet Kaya’nın muhteşem yorumladığı ” Olmasaydı Sonumuz Böyle!!” şarkısından bahsediyorum.

En çok da şu sözler beni etkiliyor:

”Gözüm yaşarıyor

Yüreğim yanıyor

Olmasaydı sonumuz böyle

Gözüm yaşarıyor

Yüreğim kanıyor

Olmasaydı sonumuz böyle!”

Bu şarkının bana iki gündür çok hüzünlü gelmesinin nedeni, Samsun’da alçakta bir saldırıya uğrayan Ahmet Türk’ün, saldırıdan sonraki bir fotoğrafı.. Tabi bu hafta 7 askerimizin TSK mayınlarıyla hayatının kaybettiği olayla bu olay birleşince ”Olmasaydı Sonumuz Böyle!!” diyesim geliyor. Sürekli ”Olmasaydı Sonumuz Böyle!!” diyorum.

(daha fazla…)